تبلیغات
علم شهید - خداوند ،،، یا دیگران
                                               علم شهید





لوگوی دوستان


خداوند ،،، یا دیگران
یکشنبه 6 اسفند 1391

همه ما همیشه دلمان میخواهد که هرگاه زمانی برای درددل نیاز داریم هرگاه نیازمند این هستیم که حرف بزنیم و هرگاه نیازمند این هستیم که گریه کنیم وقتی در مکانی قرار می گیریم  آن مکان آرامترین مکان و بهترین زمان برای حرف زدن و گفتگو با خدا و یا دیگران باشد.اما چیزی که بیش از همه برایمان اهمیت دارد این است .

طرف مقابل ما کیست :

خداوند : مورد اعتماد ، خیر خواه ، طالب بهترین برای ما، آینده بین ، ریز بین در کلیه مسائل ، صاحب روش و ایده برای آینده، بهترین یار ، درک صحیح نسبت به موضوع  گفتگو، نشان دهنده راه و سیره، امید دهنده به زندگی و آینده ، دانا از احساس و غوغای درونیه ما ، دانایه به نیت ما از گفتگو و معبود

دیگران : غیر قابل اطمینان حتی اگر بهترین نیز باشد ، ممکن است خیر خواه باشد اما معلوم نیست از این خیر خواهی چه نیتی در سر دارد ، در حرف طالب بهترین برای ما ، اما به هر قیمتی و هر روشی ، عدم درک صحیح از حالت و غوغای درونیه ما ، فقط در حالتی میتواند ما را درک کند که خودش قبلا از مطلب مورد گفتگویه ما باخبر باشد و یا آن را تجربه کرده باشد که پیدا کردن همچین شخصی کار راحتی نیست ، صاحب روش و ایده هست اما... روش هر فردی با خود شخص مرتبط است و نمیتوان  از آن روش برای امور ما اطمینان کافی را داشت ، در ظاهر بهترین یار و غمخوار ما اما در باطن و در عمل خیر ، ما را امیدوار به آینده میکند اما امیدی که در پشت آن هیچ گونه درک درستی از آینده وجود ندارد و فقط و فقط برای همان لحظه و همانجا کاربرد دارد و ما را کمی آرام میکند ، در مقام بندگیه خداوند قرار دارد ، پس بنده نمیتواند هیچ گاه همانند معبود باشد.

اما نکته اینجاست که باز هم ما انسانها برای این گفتگو هایمان به سراغ بنده او میرویم نه معبود، شاید این خصلت در خلق و خوی انسانی وجود داشته باشد اما چرا نمیشود این بنده را تبدیل به معبود کرد . به راحتی اعتماد میکنیم ، اعتمادی که به ما این اجازه را  میدهد تا ریز ترین نکات زندگیه خود را به او بگوییم .

بارها و بارها میگوییم که می بایستی خدا را غمخوار خودمان قرار میدادیم اما باز هم این کار را نمیکنیم . چرا؟

شاید یکی از علت هایش این باشد که هر بدی و یا هر اتفاقی که برایمان می افتد را از جانب خداوند میدانیم و به محض دیدن یا شنیدن آن فکر مان به سمت خداوند میرود.اما غافل از اینکه عمده علت اتفاق خودمان بودیم و نمیبایستی خداوند را مقصر میدانستیم .

 

ارسال شده توسط علمدار در ساعت 12:24 ق.ظ | نظرات()
برچسب ها
همه کوشش من به خاطر توست , مملوک , توبه ام را بپذیر , ای مهربانترین , به نام خداوند بخشنده و مهربان , تو غنی هستی و من فقیر , پروردگارا بمن صبر عنایت بفرما , خدا , تنها تو , شهید ,

حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به وبلاگ علم شهید می باشد ولی كپی برداری از آن بدون ذكر نام مجاز اما بدون لینك منبع غیر مجاز می باشد.